Długo już myślałem o tym, by przeczytać „Na zachodzie bez zmian”. Zwłaszcza, że mam pewne doświadczenie z E. M. Remarquem – kilkanaście lat temu czytałem jego książkę „Trzej towarzysze” i byłem pod bardzo mocnym wrażeniem. Już wtedy wiedziałem, że muszę sięgnąć po inne pozycje tego autora. Stąd właśnie moje spotkanie z najsłynniejszą chyba książką Remarque’a…
Od dłuższego już czasu planuję zmierzyć się z jakimś solidnym klasykiem literatury. Jednym z wybrańców jest „Na wschód od Edenu”. Zanim jednak po nią sięgnę, zdecydowałem się poznać jakąś krótszą książkę Johna Steinbecka, by wiedzieć z kim mam do czynienia. Tak wybór padł na „Myszy i ludzie”. Czy słusznie? Chyba niezupełnie. Z nami jest inaczej…
Lubię, gdy na blogach czytelniczych, które odwiedzam, natrafiam na wpisy i polecenia książek, o których mógłbym nigdy nie usłyszeć, a które zdecydowanie warto przeczytać. Tak właśnie było w przypadku książki Kurta Vonneguta – „Rzeźnia numer pięć”. O autorze tym nie słyszałem wcześniej, ale opis książki, który znalazłem na blogu Misie czytanie podoba, bardzo mocno zachęcił…
Po przeczytaniu (wreszcie!) „Cienia wiatru” na usta ciśnie mi się jedno pytanie: dlaczego tyle zwlekałem? Już od ponad roku książka wyczekiwała na swoją szansę, a ja wciąż sięgałem po inne. Chyba bałem się rozczarowania, po tak wielu pozytywnych recenzjach i opiniach, które wcześniej przeczytałem. Szczęśliwie Zafon nie zawiódł mnie ani trochę, a książka spełniła w…
Czasem nachodzi mnie ochota, by przeczytać książkę, która była podstawą do scenariusza popularnego filmu. Tak właśnie trafiłem na „Fight Club. Podziemny krąg” autorstwa Chucka Palahniuka. I już na wstępie zdradzę, że był to bardzo szczęśliwy traf. Bo książka ta jest prawdziwym wyrazem buntu przeciw codziennemu szaremu życiu, przepełnionemu bezsensownym konsumpcjonizmem i chodzeniem z klapkami na…
Czasem na półce książki czekają tak długo, że aż samo spojrzenie na nie wywołuje wyrzuty sumienia 😉 Tak właśnie miałem z powieścią Roberta McCammona. Od dawna czekała na to, by po nią sięgnąć. Po tym, gdy przeczytałem prawie rok temu kilka bardzo zachęcających opinii o tej książce postanowiłem, że czym prędzej ją przeczytam. Ale życie…
Co robić, gdy George R. R. Martin wciąż niemiłosiernie zwleka z napisaniem kolejnych tomów sagi znanej jako „Gra o tron”? Cóż, odpowiedź okazała się prosta – dać szansę innym jego powieściom 🙂 Zachęcony wpisami na innych blogach (m.in. Booklicity) zdecydowałem się przeczytać „Rycerza Siedmiu Królestw” i kolejny raz przeniosłem się w świat Westeros, pełen rycerzy,…
W zeszłym roku w kinach pojawił się film, który wywołał spore zamieszanie. Była to „Chata” na podstawie powieści Williama Paula Younga o tym samym tytule. Wtenczas również książka przeżywała swój renesans, bo jej pierwsze polskie wydanie pochodzi z 2009 roku. „Chatę” czytałem kilka lat temu i wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie, dlatego też niemal…
Usiadłem późnym wieczorem z nastawieniem, by zacząć nową książkę i pomyślałem: tylko zerknę na kilka stron, by przekonać się jaka jest. Tych kilka stron wystarczyło, by przekonać się, że „Kiedyś byliśmy braćmi” to będzie TO. Ronald H. Balson napisał książkę, która od samego początku wciąga i nie pozwala się odłożyć na dłuższą chwilę. Przeczytałem ją…
„Zabić drozda” to jedna z najbardziej znanych książek światowej literatury. Znaleźć ją można niemal na każdej liście z gatunku „100 książek, które musisz przeczytać”. Harper Lee otrzymała za nią nagrodę Pulitzera. Napisano o tej powieści tysiące stron recenzji, opisów i wrażeń. Na jej podstawie zrealizowano film, który otrzymał trzy Oskary. Czy potrzebna jest dodatkowa rekomendacja? Zatem w końcu i ja sięgnąłem po tę pozycję, bo od lat leżała na półce z napisem: do przeczytania.
Może gdybyśmy mieli w sobie więcej z dzieci, to wszystko wyglądałoby inaczej? Lepiej? Bo nawet w świecie pełnym okrucieństw wojny, bestialstwa i chorobliwego okrucieństwa, to właśnie dzieci pokazują, co to znaczy być człowiekiem. Być człowiekiem tam, gdzie człowieczeństwo ustąpiło miejsca bezduszności i totalnemu zdziczeniu. Bo wśród setek, tysięcy dorosłych, to właśnie dwójka 9-letnich chłopców zachowuje to, co świadczy o ludzkiej naturze: przyjaźń, sympatię i naiwną dobroć, której nie jest w stanie zgładzić nawet największe zło.
